Bezoekje

 

Bezoekje

 

Gisterenavond was ik bezig met het opruimen in de keuken, de deur was open. Ineens hoorde ik het klapwieken van een duif… daarvan schrok ik al erg (met springen en schreeuwen…) en in het volgende ogenblik zag ik hem ook… eerst landde hij op het kookplaat en door mijn schrik vloog hij richting het raam en landde op de gieter… en daar bleef hij rustig op staan… toen ik van de schrik bijkwam, riep ik Leon, ‘kijk eens, er is een duif binnengevlogen!’

Natuurlijk kwam hij gelijk en was Leon ook heel erg verbaasd… ‘wat schattig, Mama!’

Ik vond het echt raar… wat moet ik nou doen… dacht ik… ik wilde hem niet echt wegjagen, maar ik wilde niet, dat hij in de keuken blijft… ineens nam ik de gieter in me handen… en hij bleef er op staan… geen beweging, niets… voorzichtig ging ik naar buiten en liet ik hem in de tuin wegvliegen… maar hij vloog niet te ver weg… hij bleef gewoon in onze tuin…

Daarna deed ik de keukendeur dicht… maar ik moest toch naar hem terug… ik zei: sorry, dat ik zo reageerde, ik wilde je echt niets aandoen… en zo heb ik van hem afscheid genomen…

Sindsdien voel ik me bijzonder… weet ik niet, wat ik moet er over denken… toch wil ik geloven, dat het een boodschap van Fay was… 

 

 

 

Geef een reactie