Gevoelens

 

 

De laatste week zat ik vol met emoties… met het eeuwige vechten met mijn gevoelens… en ik denk, dat ik dit keer het gevecht niet heb gewonnen.

 

 

Maar eerst… snel een samenvatting over mijn sportactiviteiten.

 

Maandag ging ik hardlopen, de afstand was nu 7,67 km. Dinsdag deed ik kettlebell tabata. Deze keer was het wel een zware workout. Het was heel warm buiten, ik moest zelfs de ventilator aandoen. 🙂  

 

 

kettlebbel_tabata_collage

 

 

 

Donderdag weer hardlopen. En weer boven de 10 km… 😆  Bij het starten dacht ik nog, dat ik liever niet voor de 10 km zou gaan, 6-7 km zou ook genoeg zijn. Het lopen voelde heel erg zwaar, ik had pijn in mijn benen, het was ook heel erg warm… en ineens – ik denk tijdens de 3e km – verdwenen alle kwalen en kon ik zo mijn doel halen. 

 

 

 

 

 

Opmerking: ik was echt niet zo snel, daar werkte mijn smartphone applicatie niet goed mee. De loopafstand klopt wel.  🙂

 

 

***

 

 

En nu… de gevoelens…

 

Ik wist al een tijdje, dat mijn man weer naar het buitenland moest. Maar het valt me altijd zwaar als hij weer weg moet. Sommige vrouwen hebben er helemaal geen moeite mee, als hun mannen door hun werk vaak reizen moeten, sommigen vinden het wel lastig… En ik vind het ook. Ja, ik red me wel, ik regel alles wat geregeld moet worden, ik zorg voor onze zoon, toch voel ik me gewoon heel erg eenzaam, omdat hij niet thuis is. Ik mis hem, ik mis onze gesprekken, ik mis zijn gezelschap…

En als ik zo’n dip zit, moet ik gewoon gaan sporten… tijdens het bewegen komen de leuke gedachten naar boven, krijg ik veel positieve energie binnen. Dus het bewegen is niet alleen voor de conditie en voor het afvallen een goede oplossing, maar ook voor die dagen, wanneer je eventjes gedeprimeerd bent.

 

En natuurlijk doe ik ook leuke dingen met ons zoontje, uitstapjes of rondjes met zijn step of fiets – ja, hij kan al fietsen (zonder zijwielen) !!! 🙂  – in het park.

 

Zaterdag gingen we samen met de auto naar de wasstraat, het is altijd spannend, een echt avontuur voor hem. 🙂  Daarna gingen we nog snel naar het tuincentrum om voer voor ons konijn en potgrond voor de tuin te halen. Zondag gingen we fietsend naar het Sprookjeswonderland. Oh, wat vonden wij het leuk! Een fantastische zondagmiddag samen…  🙂

 

 

 

sprookjes_collage

 

 

 

Toch vallen de avonden niet echt mee… Het huis is gewoon te leeg zonder mijn man… en dan krijg je ineens trek in snaaien… nee… deze week is er geen gram afgegaan… deze week waren de emoties mij de baas. Maar… ik maak me er niet druk om… er is geen dag en geen week hetzelfde… soms red je het, soms niet met de kilo’s.
Natuurlijk hou ik me aan mijn dieet vast, maar deze week doe ik even niet zo streng. Het snaaien beperk ik wel tot groente en fruit, dus geen chips of snoep meer.  Maar eens moeten mijn gevoelens de goede kant opgaan en een minder strenge week is nu wel van belang om weer positief te worden. Oh ja… en natuurlijk veel bewegen…!  

Deze keer was mijn  verhaal niet echt positief… je moet soms diep gaan om ook weer eens hoog te kunnen vliegen… Dus… ik blijf voor mijn doel werken, daar gaat niets aan veranderen. Moeilijkheden zijn er om overwonnen te worden… en zonder zou het leven saai zijn… 🙂  

 

Mijn motto vanaf nu: problemen ken ik niet meer, alleen uitdagingen…! 🙂  

 

 

Geef een reactie