In de put

 

…daar zit ik. Al een tijdje. En morgen is vrijdag.

De dag waarop ik een jaar geleden mijn lieve dochter heb verloren. My little girl, Fay. 

 

Fay

 

Het doet zo zeer. Ik mis haar.

Het regent nu. Toen waren er zonnige, warme dagen. Een echte zomer. En nu… De hemel laat ook zijn tranen vallen.

Stilte. Leegde. Het gemis. De pijn. Het verdriet. En de put blijkt steeds dieper en smaller te zijn.

 

Kom ik nog eruit?

 

 

Geef een reactie