Lichamelijke onrust – aquajoggen en crossen

 

 

Er is iets gebeurd. In mij.

Nadat ik vorige week op mijn intake was in Amsterdam, komt het langzamerhand bij me aan, wat ik allemaal moet doen om mijn doel te bereiken.

 

 

En dan… ik heb voor woensdag een introductieles geregeld voor aquajoggen. En als je afspraken maakt, dan ga je er ook ‘soms’ heen, toch?

Ja hoor, ik twijfelde al twee weken lang, of ik het echt zou doen. Nog op de ochtend zelf ook: zal ik gaan of afbellen…?  🙂 

EN TOCH BEN IK GEGAAN! Wat was het heerlijk! De angsten aan het begin, die je tijdens de les langzaam maar zeker overwint! 45 minuten lang bewegen zonder stoppen in het water… zonder enige pijn! Ik was – en ben nog steeds – trots op mezelf!

 

 

 

 

Dus ja! Dit ga ik elke week doen. De inschrijving is al een feit.  🙂 

 

 

De volgende ochtend wilde ik weer gaan… haha, ik had ineens de klik voor bewegen!  🙂 

 

 

Nou, als ik nog aan dinsdag moet denken…

Ik moest mijn zoon van de gym ophalen. Ik koos voor lopen. Dit kostte mij naast 20 minuten looptijd ook nog eens te veel energie en pijn. Hijgend door de stad… ik voelde me echt niet lekker in mijn vel.

 

 

En nu? Nu ben ik paar stappen verder… letterlijk maar ook figuurlijk. Mijn brein en lichaam reageert ineens anders op deze ‘klachten’. Ik zie die nu als een soort uitdaging. Ik kan ook zeggen: die heb ik gewoon hard nodig. Ja, die klachten!

 

 

Op donderdag hield ik een actieve opruim- en schoonmaakdag. En dat was voor de dag ook even genoeg.

 

 

De vrijdag begon lui en moeizaam. Na een afspraak in de ochtend en na het boodschappen halen ging ik niksen voor mijn laptop…

 

 

…lekker nieuws lezen…

 

 

…koffie drinken – met zoetjes, he…

 

 

…muziek luisteren

 

 

Tegelijk kreeg ik een soort ‘lichamelijke onrust’… het gevoel was echt sterk:
“Ik moet nu wat gaan bewegen… maar wat?”

Haha, het duurde wel een tijdje tot ik het wel kon beslissen, wat ik wilde gaan doen: 20 minuten crossen in de slaapkamer (we hebben een crosstrainer in huis).

Voordat ik begon met het trainen, moest ik wel mijn enkels, knieën en rug met kinesiotape wat steunen. Die krijgen namelijk het snelst last door intensieve beweging.  En het is ook een soort bescherming tegen blessures en ergere spierpijn.

Mijn bewegingsprogramma van vrijdag:

  • half uurtje tapen (ja, dat was ook wel een sort bewegen  🙂 )
  • 5 – 10 minuten warming up
  • 20 minuten crossen met kleine drinkpauzes (5,4 km afstand!!!  🙂 ) 
  • 10 minuten stretchen (cooling down) 

     

 

 

  • 3 bekken- en rugondersteunende oefeningen om het lichaam wat ‘losser’ te krijgen 

     

 

 

  • 9 minuten mindfulness zittend op de gymbal. Hier had ik wel moeite met niet-in-slaap-vallen… 🙂 Wel vind ik het voor een heel goede afsluiting na een training wat veel lichamelijke inspanning vordert. 

     

Er is mij bij deze training ook nog iets duidelijk geworden:

Een warming up voor elke wandeling, die langer duurt, dan 5 minuten, van groot belang is. En daarna natuurlijk een cooling down ook.

Tenminste zolang ik deze lichamelijke inspanningen als last beleef. Die kunnen mij helpen om niet zo snel uitgeput te raken. En dat is wel iets wat mijn dagen positiever kan maken.

 

 

Het is zaterdagmiddag… khm… het lichamelijke onrust is weer aanwezig… wat gaat het worden???  😎 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie