Verzamel jouw mooiste momenten! – Recensie

 

 

Mega-Selfie aan de muur

 

 

Januari en februari waren voor mij drukke maanden. Ik heb thuis de begane grond en de schuur helemaal opgeruimd, veel zootje weggegooid, dingen aangetroffen die ik sinds de verhuizing niet meer vond… Vrouwen, hé? 😉 

 

Ik heb ook de muren van mijn woonkamer wit geschilderd en de kamer zelf anders ingericht. De drukke kleuren zijn na drie jaar eindelijk verdwenen, een steenmuur-imitatie en een muur met zebraprint zijn helemaal weg!… ja! zebraprint en ook nog eens met 3D effect! Nee, het is echt niet mijn smaak, hoor! 🙂 Maar wat je met een huurhuis meekrijgt, daar moet je mee dealen, toch?! Nu hangt er in plaats van drukte een rustige en warme sfeer en het voelt echt als een thuis. 

 

Toch kreeg ik het gevoel: ik mis nog iets… Wit is mooi en puur, maar soms ook gewoon saai. En leeg. 

 

 

Samenwerking

Toevallig kreeg ik een mailtje van fotocadeau.nl met een aanbod voor een samenwerking. 

 

Opnieuw! Ja! Het is al de tweede keer, dat wij een samenwerking aangaan. Bij de eerste keer heb ik een foto op hout  in een formaat van 80×60 cm gekregen. Het plaatje is een van mijn beste foto’s ooit! En wat is het mooi geworden op hout!

 

 

 

 

Foto op hout voor buiten 

 

Natuurlijk kon ik deze samenwerking ook niet negeren en ik zei gewoon ja! 

 

Kort geleden gelezen: “spaar geen geld maar herinneringen”. Nou, ik ben wel heel goed in om herinneringen te sparen! Met al die duizende foto’s, honderde video’s en talloze dingetjes, die allemaal hun eigen verhaal hebben… Zo was het ook niet zo makkie de éne foto te vinden. 

 

Deze keer mocht ik een foto op schoolplaat  in een formaat van 90×120 cm uitkiezen. En kijk eens!

 

 

 

 

En zo is de muur niet zo saai en leeg meer!

 

Wat mij ook nog eens verraste, dat ik de foto op zondagmiddag bestelde en het was al op dinsdagmiddag binnen! En dit allemaal in de week van Valentijnsdag! 

 

 

Het WOW-effect

Zo, de foto was er en hing ook binnen no time op haar plek. Het was heel makkelijk om de latten – die zijn met magneten uitgerust – te plaatsen en zo de foto op schoolplaat aan de muur op te hangen.

 

Toen moest ik wel gaan zitten, hoor! 🙂 Het is een selfie… en voor een selfie is dit formaat (90×120 cm) best wel groot. Dus ik zag een heel mooie foto voor me, met twee enorme koppen erop! De eerste indruk was echt heel intens. 

 

Wanneer mijn zoon naar huis kwam, zijn reactie was ook dezelfde: wow! wat zijn we groot, zeg! En maar lachen en lachen… 🙂 

 

Nu, dat ik al ruim twee weken de gelukkige eigenaar van dit “plaatje” ben, kan ik jullie vertellen, dat wij er allebei heel blij mee zijn! Het grote formaat went ook snel. De foto zelf brengt warmte, liefde, kleuren en leuke herinneringen in onze woonkamer. 

 

 

Tip

Een tip van mij: voordat je een foto op schoolplaat gaat bestellen, kijk uit, wat voor een foto jij wilt laten printen. Voor een selfie zou ik zeker een kleiner formaat adviseren. Dit formaat (90×120 cm) is beter geschikt voor natuur- of straatfoto’s. 

 

Begrijp me niet verkeerd: ik ben echt superblij met onze ‘mega-selfie’, die straalt een soort power uit, wat ons elke dag dankbaar maakt voor onze herinneringen en kracht geeft voor onze toekomst! 🙂 

 

Ik kan alleen maar zeggen (khmm, schrijven): bedankt voor deze mogelijkheid! Deze samenwerking was mij weer meer dan waard! 

 

 

Foto op aluminium

 

 

Het verhaal achter dit plaatje

 

In augustus, vorige zomer waren wij – ik en mijn zoon – voor vijf dagen in Hongarije bij mijn familie op bezoek. Na jaren weer eens op Hongaarse bodem!!!

 

Reisstress

Dit reisje was voor ons allebei heel spannend. Mijn zoon vloog het eerste keer en ik met hem ook. Zelf was mijn laatste vlucht ook alweer ruim 10 jaar geleden. 

 

Dus er was op die dag van onze vlucht meer dan voldoende spanning aanwezig. 

 

Mijn grootste stressbron van de reis was, dat wij alleen met handbagage vlogen. Ik heb tientallen keren de website van de vluchtmaatschappij doorgespit, op social media in meerdere groepen vragen gesteld, waar ik op moet letten, wat ik mee mag nemen en wat zeker niet. 

 

Op het vliegveld

Zo… en daar sta je dan, met jouw hoge stressniveau en met jouw overspannen zoon. 

 

We liepen naar binnen en we waren ‘op slag’ verdwaald. Schiphol is een enorme doolhof, maar echt! 

 

Waar zullen wij in Godsnaam door de douane en inchecken??? Het was wel een lange paniek moment, maar ik mocht niet blijven panikeren, mijn zoon was er ook bij, dus nog meer onrust was dan ook echt geen optie. We zochten snel een grondstewardess, die ons heel lief de weg wees naar de douane.

 

En daar gingen we weer! De drukte op het vliegveld viel best wel mee, we waren met de bagagecontrole en het inchecken in 15 – 20 minuten klaar. Ik heb geen verboden dingen meegenomen, de koffers en handtassen waren ook niet te zwaar, alles klopte gewoon. 

Zucht, maar een enorm grote! Alsof een berg van mijn schouders was gevallen! Ik werd op dat moment door stress ook nog eens wat duizelig. En du-u-us was mijn angst – zoals altijd – zinloos… 😀 

Hierna daalde mijn stressniveau ook heel snel. Tja, mijne wel… 😉

 

Zoonlief heeft er wel nog veel last van gehad. We waren er ruim op tijd voor onze vlucht, we moesten nog 2 uurtjes wachten, tot we mochten instappen. 

 

De ouders tussen ons weten het zeker ook, dat 10 minuten zijn zelfs al te lang voor een 10-jarige jongen, maar 120 minuten…!? 🙂 Maar goed, ik heb wel telefoon en tablet meegenomen, zo was het voor hem toch goed te doen. 

 

 

Gekke bekken trekken

Toch kwamen er regelmatig ongeduldige en gespannen momenten bij. Om het wachten leuker en gezelliger te maken, hebben we een aantal selfie’s gemaakt. ‘Tuurlijk ook met gekke bekken trekken! 

 

 

 

 

Jaaa, ik geef het toe, ik heb er ook ontzettend veel van genoten! En het is ook geen geheim, dat grappen maken, even gek doen, diep in de wortels van onze familie zit. 🙂 Het was echt om te lachen!

 

De foto op schoolplaat in onze woonkamer komt dus ook uit deze serie. Op dit plaatje zie je allerlei emoties: beetje gekkigheid, wat gespannenheid en nog meer liefde.

 

 

 

 

De vlucht zelf

Na het instappen werd het voor mijn zoon weer even heel spannend. Zeker maakte ik zorgen om hem, beetje ook om mezelf, maar ik heb dit al weleens meegemaakt, dus dacht ik: ik overleef het wel. En natuurlijk, hij ook! 😀 

 

Eerder had zoonlief nog geen idee, hoe het is om op te stijgen en vliegen. Ik heb alles al verteld om hem tot rust te stellen, maar toch maakte deze onbekende situatie bij hem de nodige angst los. 

 

Het opstijgen duurde niet lang en het ging ook heel goed. Na enige minuten vroeg hij: 

 

  • Mama, was dit het??? 
  • Ja, dit was het! 
  • Echt???!
  • Ja, moppie!
  • Nou mama, het viel echt mee hoor! Ik ben niet meer bang! 

 

En zo geschiedde, wij vlogen lekker naar Hongarije zonder enige angstmomenten… 

 

 

 

Geef een reactie