Thanks I’m fine! Part 2 – Blamage en nog wat tegenvallers

 

 

Voordat ik met mijn ‘zwaarbeladen’ geklets over mijn laatste week begin, wil ik je, mijn beste Lezer een kalmerende muziek aanbevelen. Die staat gelijk hieronder. Maar als jij wel een eigen, favorite rustgevende muziek hebt, zet hem aan. Alsjeblieft. Voor je eigen welbevinden.

 

 

 

 

Neem nu een diepe adem… daarna blijf rustig in en uit ademen. Ok. We beginnen nu.

 

 

BLAMAGE

 

 

Zo. Dit. Blamage. Schande. Ha!

 

 

Het klinkt echt niet naar fijne gevoelens, toch? Tja, deze blog gaat even over wat zeuren en klagen. Dit ben ik ook. Als echte Hongaarse vrouw. Wij, Hongaren mekkeren heel graag… het zit in ons bloed. We kunnen gewoon niet zonder om “een haar in de boter te zoeken”… Het móét gewoon! Dus, bij deze…

 

 

Ik heb fouten op fouten gestapeld en nu voel ik me rot.

 

 

Ja ik geef het toe, ik heb die zelf gemaakt. Maar in de ene situatie werd ik ook gemanipuleerd, waardoor het allemaal zo ging gebeuren. In het andere geval is alles mijn eigen blaam.

 

 

Waarom ik hier niet gedetailleerd over wil schrijven, hoop ik, dat het wel duidelijk is… op de ene kant schaam ik me ontzettend, dat dit allemaal kon gebeuren. Op de andere kant zijn deze gebeurtenissen toch te persoonlijk. En ik heb al meer dan genoeg kritiek aan mezelf, meer kan ik gewoon niet verdragen.

 

 

Nu kun je je wel afvragen: waarom schrijft ze het dan toch op? waarom is dit dan online? 🙂 Weet je waarom? Het geeft me meer inzicht, wat er allemaal is gebeurd. Ook kunnen andere mensen van mijn verhaal leren of zich in deze situaties herkennen. En misschien krijg ik van hen ook nog eens wijze tips. Wie weet, toch?

 

 

Ik worstel er nog steeds mee, wil alles goedmaken. Nu. “AUF DER STELLE. SOFORT!”

 

 

Bij de ene heb ik al een verzoek gedaan en mijn excuses aangeboden. Maar het lijkt er wel op, dat het toch niet zo simpel is. Ik heb “te veel zout in de soep gegooid”: ik heb me op een feestje overdreven vrij gedragen en dit liet bij de andere gasten al wat wenkbrauwen fronsen.

De gang van zaken: 

Nee, gelukkig heb ik deze vriend toch niet verloren. Sinds dit blogartikel online kwam, hebben we elkaar weer gesproken en nu is alles in orde. Wat een opluchting! En nu: lachen en zwaaien! 😆 

Het voelt na het gesprek zo aan, alsof ik een vriend heb verloren. Ja. Eigen schuld. Wel jammer voor mij. Het doet ook echt zeer, hoor.

 

 

Ik merk, dat ik in een soort fase in mijn leven ben beland, waar ik echt mezelf wil zijn. Vrij wil zijn. Ik laat niet toe, dat anderen mijn gedrag, mijn handelen en besluiten bepalen. Dat doe ik zelf.

 

 

 Sterke mensen volgen niet de massa, ook als de massa tegen hen is

 

 

Het schijnt een beetje zo, alsof ik weer een kind was van 2… (ik ben twee en ik zeg nee…) of alsof ik in een midlifecrisis zat… Khmmm…

 

 

Ik geef het toe, achteraf is het echt niet leuk. Helaas terugdraaien kan ik het niet. Ja, ik ben impulsief, heb wat temperament en na wat biertje/wijntje op ben ik ook wel eens wat ongeremd.

 

 

Ik hoop, dat ik het ooit wel goed kan maken.

 

 

Bij het andere geval is alles veel ingewikkelder. Heb zelf fouten gemaakt, maar op zich werd ik er naar toe gezet om die te maken. Ja. Ik heb het niet op tijd opgemerkt, dat ik er niet welkom was. Er zijn dingen achter mijn rug over mij gezegd, welke niet de exacte waarheid teruggeven. Herkennen jullie dit? Ik denk van wel. Ik ben nu machteloos.

 

 

De gang van zaken: 

Gelukkig zijn hier ook enige ontwikkelingen. Sinds dit blogartikel online kwam, heb ik de andere persoon weer gesproken en zij luistert wel naar mij en gelooft mij ook. En de éne type, die niet eens met mij wil communiceren, die hoeft het ook niet meer, hoor.

En nu: lachen en zwaaien! 😆 

 

De ene zegt mij niet wat-ie denkt en liegt over mij, en de andere wil naar mijn kant van dit verhaal niet luisteren. Hoe kom ik hier wel goed uit?

 

 

 

 

Dus, ik zit hier alleen maar aan het piekeren. Er gebeurt te veel tegelijk. Ja, het is echt balen en een enorm rotgevoel. Maar hier bereik ik echt niks mee. Ik ben er lang genoeg bij stilgestaan. Zou ik zeggen: HALT! STOP!

 

 

 

Ik moet deze slechte ervaringen loslaten en verdergaan. Natuurlijk de lessen wel eruit halen en deze blunders niet nog een keer maken of laten gebeuren.

 

 

Dus, de conclusie is…

We zijn mensen, dus maken wij ook fouten. Wees slim en maak die niet nog een keer. En als je de kans niet krijgt, om die goed te maken, laat het los en ga voor een beter leven, besteed jouw kostbare tijd voor nieuwe, belangrijke stappen, die jou ook vooruit brengen en laat deze achter je rug! (ja!!! makkelijker gezegd, dan gedaan…!)

 

Mensen komen en gaan in ons leven. Met een reden. Dit moeten wij accepteren, doe ik ook. Wie gaan wil, laat ik hem los. Anderen zijn welkom. 

 

 

…EN NOG WAT TEGENVALLERS…

 

 

Zo… als dit allemaal nog niet genoeg was… paar dagen geleden is mijn trouwe laptop kapot gegaan.

 

 

 

 

Die heeft ook de ‘nodige’ impact op mijn dagen gemaakt… er kwam een nieuwe laptop bij en er ging helaas een ‘weekendje-weg’ uit mijn vakantieplanning. Iets voor iets. Het is wel jammer voor dat weekend, maar zonder laptop kan ik echt niet aan mijn toekomstplannen werken, wat echt de prioriteit van nu is. En daar ga ik zeker voor!

 

 

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

PRIORITEITEN . . Ja, die moest ik vandaag weer eens stellen. Vroeger was ik iemand, die alles tegelijk wilde, met al die risico’s erbij. En naam ik ook alles. . Maar op dit moment is het zo: of – of… anders is het risico te groot dat ik financieel problemen krijg. . . Dus ja: wat is belangrijker? Een weekendje weg of een functionerende laptop? (Zie mijn vorige post…) Jammer voor het uitje… Maar zonder kan ik zonder beperkingen aan mijn toekomst werken. Zonder een laptop niet. 👩‍💻 Dit zijn serieuze besluiten, ook als ik even teleurgesteld ben. Het hoort er ook bij. 🤓 . . En dit alles op zondag… Tja, had ik ook anders voorgesteld 😏 . . #elkdoet #prioriteiten #priority #laptop #laptopcrashed #newlaptop #vakantie #weekendjeweg #uitje #besluit #bepositive #toekomst #future #problemen #problem

Een bericht gedeeld door A woman with sentiment (@elk_doet) op

 

 

Oh ja… intussen heeft mijn zoon zijn fietssleutel op school kwijtgeraakt. In principe is dit niet erg, het gebeurt er wel eens. Marre… de reservesleutel heb IK zelf al maanden geleden verloren…

 

 

Dus toen ik dit hoorde, kwam de paniek binnenkijken… ja, achteraf is alles op te lossen: de oude slot openbreken en een nieuwe slot aanschaffen. Maar die schrik was sterker en erger. Heel simpel… ik wist het al een tijdje en ik heb het probleem tot nu toe niet opgelost. Wel was ik er al lang bang van, dat dit zou gebeuren. Het geschiedde ook. Ik was gewoon kortzichtig.

 

 

KORTZICHTIG. Ja, dit is echt het woord wat mij nu het best kan beschrijven. Haha, je moet maar eens naar mijn foto’s kijken… hulpje: ik draag een bril… 😆 

 

 

Tja,  ik heb echt iets met (reserve)fietssleutels… ik heb het ‘onderzocht’ en heb nu VIER, ja 4 kwijt!

Ik ben in het algemeen pietje precies, maar wat dit betreft… EEN BLONDE MET BRIL… 😆 

 

 

Oh, bijna vergeten te vertellen, dat de sleutel is wel weer terecht bij zijn eigenaar! Wat ben ik blij en opgelucht. Toen ik het goed nieuws kreeg van de juf, waren de honden van de buren ineens wakker… door mijn gillen… 😀 😀 😀 

 

 

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Herkenbaar? . . Je kind raakt zijn fietssleutel kwijt… maar jij hebt de reservesleutel al maanden geleden kwijt geraakt… En een hele middag en nacht stressen in de hoop dat-ie toch niet voor altijd foetsie blijft… En jaaaaa! Die is teruggevonden! Pffffeiiii! 🤯 Dit weekend laat ik meteen reservesleutels maken, dit mag niet nog een keer zo’n paniek veroorzaken! 😅🙄😑 . . Bovendien zoals jullie het al weten, mijn oude laptop is kapot gegaan… op de nieuwe moest ik best wel lang wachten, maar die is er eindelijk en is inmiddels helemaal klaar voor gebruik. 🤓 Maar dat gestress 🤯 bij het installeren van programma’s gecombineerd met de fietssleutel-story was best wel hoog hoor… Dus daarom was ik even wat afwezig, maar het komt goed, hoor 😉 . . #elkdoet #sentimentsbyelk #laptop #fietssleutel #kwijt #foetsie #stress #bepositive #gestresst #gevonden #ikbenerweer #paniek

Een bericht gedeeld door A woman with sentiment (@elk_doet) op

 

 

Pfff… en nu… ik wil het zo graag, dat het hier ophoudt. Al die pech, al die blamage en al die stress.

 

 

Soms zit het er niet mee. En naast de positiviteit moet je ook de minder leuke kant van het leven omarmen. Als dit lukt, kun je het ook makkelijker loslaten en verdergaan. Dit is wel heel belangrijk, als je sterk, positief en gelukkig wilt zijn. Zoveel aandacht besteden aan dingen, die echt nodig is en niet te lang blijven piekeren aan iets, waar nergens naartoe leidt. Toch? Het vergt wel veel oefening, maar het kan echt!

 

 

Waar ik nog veel aan moet oefenen: die problemen niet gelijk met paniek afreageren. Dit is wat ik altijd doe. Ik hoor/zie/lees het en schrik meteen hard. Ik ervaar die ontzettend intens. Zo maak ik binnen no time van een muis een olifant… maar wat nu al beter lukt, dat ik dit al heel snel herken en mezelf al redelijk snel kan kalmeren.

 

 

 

 

Dank je wel, dat jij mijn story hebt gelezen. Dank je wel voor jouw aandacht en tijd. Hier wil ik je vertellen, dat daardoor alleen, dat ik mijn ‘zeer’ hier op mocht schrijven, mij al veel heeft geholpen. Het schaamtegevoel is wat minder en het loslaten is ook begonnen. Zo… Thanks, I’m fine!

 

 

Nogmaals bedankt en een knuffel voor jou!

 

 

Het eerste deel van mijn nieuwe reeks ‘Thanks, I’m fine’ find je hier.

 

 

Geef een reactie